28.1.2008 kl. 14:11
Frekar að styrkja fólk til náms og rannsókna á Íslandi
Væri ekki sniðugra að setja á fót styrktarsjóð til að styrkja stúdenta frá Níkaragva í háskólanám í jarðvarmafræðum hér?
Stundum virðist ÞSSÍ vera einum of æst í að senda okkar fólk um allar trissur í upplýsingaöflun og miðlun. Mér finnst meiri líkur á að þekking komist betur til skila og lagi sig betur að aðstæðum í samstarfslöndum ef heimafólk fær tækifæri til að tileinka sér hana á eigin forsendum og miðla sjálft. Níkaragva er ekki eitt af vanþróuðustu löndum heims, með meðalþróun á mælikvarða SÞ og hefur nokkuð öflugt háskólakerfi. Það hlýtur að vera hægt að lokka eitthvað af þessu fólki hingað til lands í háskólanám með rausnarlegum styrkjum (hvað ætli kosti að senda okkar sérfræðinga þangað vs. að fá þeirra stúdenta hingað?).
Það eru alltaf að bætast við aðilar sem bjóða upp á nám í jarðvarmafræðum hér á landi og er flóran því orðin nokkuð fjölbreytt og mikið af þessu kennt á ensku. Fyrir utan Jarðvarmaskóla SÞ, sem er auðvitað sér dæmi, dettur manni helst í hug RES – School of Renewable Energy Science, sem er að bjóða upp á mastersnám í endurnýjanlegri orku, og eru jarðvarmafræði þ.á.m. auðvitað. Þeir eru að hefja kennslu um þessar mundir og hafa fengið til sín þvílíkt stórstjörnu kennaralið, bæði erlenda og íslenska. Allt er kennt á ensku og byggir að miklu leyti á sérreynslu og þekkingu íslendinga. Svo er líka HÍ með meistaranám í umhverfis- og auðlindafræðum, HR er með sitt Orkurannsóknarsetur þar sem stúdentar gætu t.d. unnið að lokaverkefnum, og svo byrjar REYST væntanlega að bjóða upp á nám í nálægri framtíð.
Að styrkja námsfólk frá Níkaragva til að koma hingað í nám myndi ekki aðeins koma sérfræðiþekkingu betur til skila í heimalandinu heldur myndi það líka styrkja þetta nám sem er í boði hér á landi. Mér finnst það líka vera meira “samstarf” en þetta sem verið er að lýsa í fréttinni.
Athugasemdir
Óskráður
28.1.2008 kl. 16:08
Alveg sammála þér. Það er meira um þetta í ársskýrslu ÞSSÍ 2006 í kaflanum um Nicaragua. Þar kemur m.a. fram að fyrstu nemarnir í jarðhitafræðum fóru til Íslands það sama ár. Skýrslan er aðgengileg á heimasíðu ÞSSÍ.
Tryggvi Thayer
28.1.2008 kl. 15:42
Það er ánægjulegt að heyra þetta Gerður. Mig grunaði þetta en það kemur hvergi fram, hvorki í þessari frétt né á vef ÞSSÍ. Ég er í raun bara að nota tækifærið til að koma ákveðnum skoðunum á framfæri.
En svo ég noti þetta tækifæri líka þá finnst mér mikilvægt að það sé almenn vitund og upplýst umræða um þróunarmál í samfélaginu. Það skiptir miklu máli, sérstaklega með tilliti til síaukinnar hnattvæðingar, að fólk viti hvað við erum að gera, hvers vegna og hvernig – og að almenningur skilji hvernig slík starfsemi auðgar okkar samfélag (og þá er ég ekki bara að tala um “fuzzy feeling inside” faktorinn). Þannig að það er mikilvægt að stofnun eins og ÞSSÍ miðli upplýsingum af nákvæmni. “Þróunarsamstarf” í hugum flestra er það sem birtist í fréttatilkynningum eins og þessari og lítið annað.
Óskráður
28.1.2008 kl. 14:39
Hluti af þessu samstarfi er einmitt að styrkja fólk frá Nicaragua í nám í jarðhitafræðum á Íslandi, eða annarstaðar þar sem hentugt nám er í boði. Það hangir auðvita meira á spítunni en kemur fram í einni stuttri frétt.
Tryggvi Thayer
28.1.2008 kl. 22:52
Takk fyrir þessar ábendingar Gerður. En svo ég noti enn tækifærið ef ég skyldi hafa náð eyrum einhverra…
Það er enn ýmislegt óljóst varðandi þetta verkefni annað en að þetta eru verulegar upphæðir sem ætlaðar eru í það – rúmlega USD 4m þ.e.a.s. ef þessum peningum er öllum ætlað bara í þetta verkefni eins og kemur fram í fréttinni. Það sem meira er að það er ekki að sjá að ætlunin sé að styrkja tæknilega uppbyggingu heldur snýst þetta um mannauð, þ.e.a.s. menntun og fræðslu. Skv. því sem stendur í ársskýrslunni á að styrkja 15 stúdenta í Jarðvarmaskóla SÞ á ári næstu 5 árin. Það eru USD 600.000 + segjum 150.000 í mat á verkefninu og utanumhald o.þ.h.
Það er tvennt sem er athugavert við þetta. Fyrir það fyrsta, af hverju að senda alla styrkþega í sama skóla þegar námsframboðið er orðið eins fjölbreytt og það er hér á landi. Ef ætlunin er að stuðla að öflugu dýnamísku þekkingarsamfélagi í þessum geira í Níkaragva hlýtur að vera kostur að einstaklingar hafi ólíkan bakgrunn og tengslanet að loknu námi. Hitt er að ef þetta er mannauðsverkefni, e.o. sagt er í fréttatilkynningunni, af hverju eru ekki settir meiri peningar í að mennta fólk sem getur síðan haldið áfram að miðla þekkingunni í heimalandinu?
T.d. segjum sem svo að helmingur af öllu ráðstöfunarféinu fari í styrki til framhaldsnáms hér á landi. Stúdentar þurfa ekki að fara í Jarðvarmaskólann en geta valið um annað tengt nám, e.o. það sem ég nefni í upphaflegu færslunni. Gerum svo ráð fyrir að sumir fari í Jarðvarmaskólann, sumir í RES og sumir í HÍ. Það eru engin skólagjöld í HÍ (enn) þannig að þeir sem fara í HÍ þurfa ca. helmingi minni styrk en aðrir. Þá ætti að vera hægt að mennta að minnsta kosti 50-60 stúdenta á 5 ára tímabili. Og það er enn afgangur til að borga fyrir mat og umsýslu.
Þá eru ennþá um USD 2.000.000 eftir til annarra fræðsluverkefna í Níkaragva sem hefðu það að meginmarkmiði að tryggja að þekking þessara 50-60 styrkþega nýtist sem best.
Tryggvi Thayer
29.1.2008 kl. 11:27
Takk fyrir þessar ábendingar Gerður. En svo ég noti enn tækifærið ef ég skyldi hafa náð eyrum einhverra…
Það er enn ýmislegt óljóst varðandi þetta verkefni annað en að þetta eru verulegar upphæðir sem ætlaðar eru í það – rúmlega USD 4m þ.e.a.s. ef þessum peningum er öllum ætlað bara í þetta verkefni eins og kemur fram í fréttinni. Það sem meira er að það er ekki að sjá að ætlunin sé að styrkja tæknilega uppbyggingu heldur snýst þetta um mannauð, þ.e.a.s. menntun og fræðslu. Skv. því sem stendur í ársskýrslunni á að styrkja alls 15 stúdenta í Jarðvarmaskóla SÞ næstu 5 árin. Það eru USD 600.000 + segjum 150.000 í mat á verkefninu og utanumhald o.þ.h.
Það er tvennt sem er athugavert við þetta. Fyrir það fyrsta, af hverju að senda alla styrkþega í sama skóla þegar námsframboðið er orðið eins fjölbreytt og það er hér á landi. Ef ætlunin er að stuðla að öflugu dýnamísku þekkingarsamfélagi í þessum geira í Níkaragva hlýtur að vera kostur að einstaklingar hafi ólíkan bakgrunn og tengslanet að loknu námi. Hitt er að ef þetta er mannauðsverkefni, e.o. sagt er í fréttatilkynningunni, af hverju eru ekki settir meiri peningar í að mennta fólk sem getur síðan haldið áfram að miðla þekkingunni í heimalandinu?
T.d. segjum sem svo að helmingur af öllu ráðstöfunarféinu fari í styrki til framhaldsnáms hér á landi. Stúdentar þurfa ekki að fara í Jarðvarmaskólann en geta valið um annað tengt nám, e.o. það sem ég nefni í upphaflegu færslunni. Gerum svo ráð fyrir að sumir fari í Jarðvarmaskólann, sumir í RES og sumir í HÍ. Það eru engin skólagjöld í HÍ (enn) þannig að þeir sem fara í HÍ þurfa ca. helmingi minni styrk en aðrir. Þá ætti að vera hægt að mennta að minnsta kosti 50-60 stúdenta á 5 ára tímabili. Og það er enn afgangur til að borga fyrir mat og umsýslu.
Þá eru ennþá um USD 2.000.000 eftir til annarra fræðsluverkefna í Níkaragva sem hefðu það að meginmarkmiði að tryggja að þekking þessara 50-60 styrkþega nýtist sem best.